Szermierze dla Palestyny - Zakopane Zakończyła się pierwsza faza projektu „Szermierze dla Palestyny”, realizowanego przez Wyższą Szkołę Europejską we współpracy z Klubem Sportowym AZS-AWF Kraków. Projekt współfinansowany jest przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP w ramach programu pomocy rozwojowej. Przez trzy tygodnie nasi palestyńscy przyjaciele przebywali na obozie sportowym w Zakopanem oraz uczestniczyli w kursie dla instruktorów szermierki. Mimo licznych przeciwności losu uważamy, że pierwsza część projektu była wielkim sukcesem. Nasi goście znacząco podnieśli swój poziom sportowy, zarówno
pod względem metodologicznym, jak i praktycznym. Ich wiedza zdobywana była systematycznie podczas wykładów teoretycznych oraz treningów i zawodów. Było to zadanie trudne nie tylko dla Palestyńczyków, ale także dla nas, koordynatorów, trenerów i zawodników. Pierwszą barierą była oczywiście bariera językowa. Uporaliśmy się z tym tłumacząc wszystkie wykłady z angielskiego na arabski. Odkryliśmy przy tym, że nie istnieje fachowe słownictwo w języku arabskim, które precyzyjnie określa wszystkie działania szermiercze. Z tego względu, w języku arabskim funkcjonuje terminologia francuska lub angielska. Słowa są jednak wymieszane, co uniemożliwia sprawne porozumienie pomiędzy trenerem a zawodnikiem. Systematyzując słownictwo (w pr
zyszłości zamierzamy stworzyć fachową terminologię czysto arabską) osiągnęliśmy pewne niezbędne podstawy rozwoju szermierki na Ziemi Palestyny. W opracowywanym przez AZS-AWF filmie metodyczno-szkoleniowym wszystkie istotne kwestie przetłumaczone zostaną na język arabski. Po części rozwiązany zostanie tym samym największy problem Palestyńskiej Federacji Szermierczej – brak szkoleniowców. Niedopuszczalna sytuacja, w której Mistrz Palestyny nie posiada osobistego instruktora, zostanie rozwiązana. Wiedza zdobyta w Polsce pozwoli, jak sądzimy, na rozwój sportu dzieci. Treningi prowadzone będą poprawnie pod względem metodologicznym, co jest niezwykle ważne w pierwszej fazie szkolenia sportowego. Bariera kulturowa, której tak bardzo się obawialiśmy, właściwie nigdy nie istniała. Poza niuansami, rozumieliśmy się bez słów. Pisząc o tym należy zwrócić szczególną uwagę na rolę gości z Palestyny w obaleniu pewnych, budzących grozę, stereotypów. Palestyńczycy przestali się jawić jako podejrzani ludzie z kraju ogarniętego wojną. Teraz wszyscy zawodnicy uważają ich za odpowiedzialnych i dobrych znajomych. Nasi goście zaskarbili sobie naszą sympatię swoją otwartością, szczerością i gościnnością. Ich zachowanie było fantastyczne. Palestyńczycy są ludźmi tolerancyjnymi. Spośród przysłanych do Polski 12 osób, dwie wyznawały religię chrześcijańską i aktywnie uczestniczyły w polskim życiu religijnym. Podarowany przez nas sprzęt sportowy warty blisko 40.000 złotych jest największym w ośmioletniej historii Palestyńskiej Federacji Szermierczej tego typu darem. Do tej pory PFSz mogła wysyłać na międzynarodowe zawody jedynie jednego zawodnika, ponieważ do dyspozycji był tylko jeden komplet sprzętu z homologacją Międzynarodowej Federacji Szermierczej. Obecnie PFSz dysponuje sześcioma kompletami, co umożliwia start pełnej drużyny w zawodach rangi Mistrzos
tw Świata. Jest to duży krok naprzód. Za miesiąc nowy sprzęt sprawdzony zostanie na Igrzyskach Arabskich w Kairze. Zdaniem wielu, realizowany przez nas program znacząco przyczyni się do rozwoju sportu w Palestynie. W przyszłości planujemy organizację podobnego przedsięwzięcia. Zarysowane zostały już plany współpracy z innymi krajami (Białoruś, Tunezja, Katar i Kuwejt) oraz zacieśnienie współpracy z Międzynarodową Federacją Szermierki. Punkt ten przedyskutowany będzie na następnym spotkaniu Arabskiej Federacji Szermierczej. Prawdopodobnie nie zostanie podjęta, zapowiadana wcześniej, współpraca z Izraelem. Decydują o tym względy polityczne. Pożegnalną kolację zorganizowaliśmy w góralskiej karczmie. Arabskie śpiewy przeplatały się z dźwiękami regionalnej muzyki Podhala. Uczestnicy szkolenia otrzymali przygotowane przez nas certyfikaty oraz drobne upominki ufundowane przez MSZ i WSE. Palestyńczycy, przykładający szczególną wagę do kurtuazji, odwdzięczyli się wręczając nam, trenerom i wszystkim zawodnikom medale, trofea sportowe oraz szaliki z logo Palestyńskiej Federacji Szermierczej. Swoją obecnością zaszczycił nas główny koordynator projektu, Dr Krzysztof Gurba. W swojej mowie nazwał on szermierkę sztuką, przyrównując nas tym samym do artystów prowadzących na planszy nie walkę, a dialog. Obecność palestyńskich szermierzy wzbudziła spore zainteresowanie mediów. TVP Sport oraz stacje radiowe przygotowały krótkie reportaże z
obozu w Zakopanem. Za trzy tygodnie rusza druga faza projektu, czyli nasza wizyta w Palestynie. Do końca grudnia będziemy zajmować się dalszą koordynacją działań strony polskiej i palestyńskiej. Oprócz pracy instruktorskiej w klubie sportowym w Ramallah i innych miastach na Zachodnim Brzegu Jordanu, podejmiemy działania mające na celu nawiązanie współpracy między Uniwersytetem Birzeit w Ramallah, gdzie podejmiemy studia arabistyczne, a Wyższą Szkołą Europejską. Czujemy, że od dwóch miesięcy koordynujemy projekt który jest na dobrą sprawę wielkim eksperymentem. Dlatego każdy sukces liczy się dla nas podwójnie. Dodać należy, że z tego samego względu, bez pomocy naszych polskich i palestyńskich przyjaciół oraz współpracowników, nie poradzilibyśmy sobie z natłokiem pracy. Szczególne podziękowania należą się Doktorowi Krzysztofowi Gurbie, który zawsze służył swoją pomocą. Nigdy nie oszczędzał swojego czasu. Mogliśmy liczyć na Niego w każdej chwili. Dziękujemy równie gorąco Panu Daoudowi Almitwally, prezesowi PFSz. Jest On człowiekiem niesamowicie odpowiedzialnym i uczciwym. Bez jego pomocy pobyt Palestyńczyków w Zakopanem z pewnością nie byłby tak wspaniały. Podziękowania należą się również wszystkim pracownikom MSZ RP, którzy wypełniali swoje zadania sumiennie, zawsze służąc swoimi trafnymi uwagami i radami. Przede wszystkim chodzi tu o Pana Konsula Honorowego RP w Jerozolimie, Pana Zeeva Barana, Ambasadora RP w Ramallah, Pana Piotra Puchtę oraz Pana Piotra Drobniaka z Ambasady RP w Tel-Awiwie. Nasze podziękowania składamy Panu Michałowi Morysowi i Zbigniewowi Ryczkowi oraz całej drużynie KS AZS-AWF Kraków za doskonałe przygotowanie programu kursu. Dziękujemy również wszystkim pracownikom Wyższej Szkoły Europejskiej za wszelką pomoc. Sylwia KowalikAleksander Kostka Koordynatorzy projektu „Szermierze dla Palestyny”
Szermierze dla Palestyny - Zakopane Zakończyła się pierwsza faza projektu „Szermierze dla Palestyny”, realizowanego przez Wyższą Szkołę Europejską we współpracy z Klubem Sportowym AZS-AWF Kraków. Projekt współfinansowany jest przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP w ramach programu pomocy rozwojowej. Przez trzy tygodnie nasi palestyńscy przyjaciele przebywali na obozie sportowym w Zakopanem oraz uczestniczyli w kursie dla instruktorów szermierki. Mimo licznych przeciwności losu uważamy, że pierwsza część projektu była wielkim sukcesem. Nasi goście znacząco podnieśli swój poziom sportowy, zarówno 
pod względem metodologicznym, jak i praktycznym. Ich wiedza zdobywana była systematycznie podczas wykładów teoretycznych oraz treningów i zawodów. Było to zadanie trudne nie tylko dla Palestyńczyków, ale także dla nas, koordynatorów, trenerów i zawodników. Pierwszą barierą była oczywiście bariera językowa. Uporaliśmy się z tym tłumacząc wszystkie wykłady z angielskiego na arabski. Odkryliśmy przy tym, że nie istnieje fachowe słownictwo w języku arabskim, które precyzyjnie określa wszystkie działania szermiercze. Z tego względu, w języku arabskim funkcjonuje terminologia francuska lub angielska. Słowa są jednak wymieszane, co uniemożliwia sprawne porozumienie pomiędzy trenerem a zawodnikiem. Systematyzując słownictwo (w pr
zyszłości zamierzamy stworzyć fachową terminologię czysto arabską) osiągnęliśmy pewne niezbędne podstawy rozwoju szermierki na Ziemi Palestyny. W opracowywanym przez AZS-AWF filmie metodyczno-szkoleniowym wszystkie istotne kwestie przetłumaczone zostaną na język arabski. Po części rozwiązany zostanie tym samym największy problem Palestyńskiej Federacji Szermierczej – brak szkoleniowców. Niedopuszczalna sytuacja, w której Mistrz Palestyny nie posiada osobistego instruktora, zostanie rozwiązana. Wiedza zdobyta w Polsce pozwoli, jak sądzimy, na rozwój sportu dzieci. Treningi prowadzone będą poprawnie pod względem metodologicznym, co jest niezwykle ważne w pierwszej fazie szkolenia sportowego. Bariera kulturowa, której tak bardzo się obawialiśmy, właściwie nigdy nie istniała. Poza niuansami, rozumieliśmy się bez słów. Pisząc o tym należy zwrócić szczególną uwagę na rolę gości z Palestyny w obaleniu pewnych, budzących grozę, stereotypów. Palestyńczycy przestali się jawić jako podejrzani ludzie z kraju ogarniętego wojną. Teraz wszyscy zawodnicy uważają ich za odpowiedzialnych i dobrych znajomych. Nasi goście zaskarbili sobie naszą sympatię swoją otwartością, szczerością i gościnnością. Ich zachowanie było fantastyczne. Palestyńczycy są ludźmi tolerancyjnymi. Spośród przysłanych do Polski 12 osób, dwie wyznawały religię chrześcijańską i aktywnie uczestniczyły w polskim życiu religijnym. Podarowany przez nas sprzęt sportowy warty blisko 40.000 złotych jest największym w ośmioletniej historii Palestyńskiej Federacji Szermierczej tego typu darem. Do tej pory PFSz mogła wysyłać na międzynarodowe zawody jedynie jednego zawodnika, ponieważ do dyspozycji był tylko jeden komplet sprzętu z homologacją Międzynarodowej Federacji Szermierczej. Obecnie PFSz dysponuje sześcioma kompletami, co umożliwia start pełnej drużyny w zawodach rangi Mistrzos
tw Świata. Jest to duży krok naprzód. Za miesiąc nowy sprzęt sprawdzony zostanie na Igrzyskach Arabskich w Kairze. Zdaniem wielu, realizowany przez nas program znacząco przyczyni się do rozwoju sportu w Palestynie. W przyszłości planujemy organizację podobnego przedsięwzięcia. Zarysowane zostały już plany współpracy z innymi krajami (Białoruś, Tunezja, Katar i Kuwejt) oraz zacieśnienie współpracy z Międzynarodową Federacją Szermierki. Punkt ten przedyskutowany będzie na następnym spotkaniu Arabskiej Federacji Szermierczej. Prawdopodobnie nie zostanie podjęta, zapowiadana wcześniej, współpraca z Izraelem. Decydują o tym względy polityczne. Pożegnalną kolację zorganizowaliśmy w góralskiej karczmie. Arabskie śpiewy przeplatały się z dźwiękami regionalnej muzyki Podhala. Uczestnicy szkolenia otrzymali przygotowane przez nas certyfikaty oraz drobne upominki ufundowane przez MSZ i WSE. Palestyńczycy, przykładający szczególną wagę do kurtuazji, odwdzięczyli się wręczając nam, trenerom i wszystkim zawodnikom medale, trofea sportowe oraz szaliki z logo Palestyńskiej Federacji Szermierczej. Swoją obecnością zaszczycił nas główny koordynator projektu, Dr Krzysztof Gurba. W swojej mowie nazwał on szermierkę sztuką, przyrównując nas tym samym do artystów prowadzących na planszy nie walkę, a dialog. Obecność palestyńskich szermierzy wzbudziła spore zainteresowanie mediów. TVP Sport oraz stacje radiowe przygotowały krótkie reportaże z 
obozu w Zakopanem. Za trzy tygodnie rusza druga faza projektu, czyli nasza wizyta w Palestynie. Do końca grudnia będziemy zajmować się dalszą koordynacją działań strony polskiej i palestyńskiej. Oprócz pracy instruktorskiej w klubie sportowym w Ramallah i innych miastach na Zachodnim Brzegu Jordanu, podejmiemy działania mające na celu nawiązanie współpracy między Uniwersytetem Birzeit w Ramallah, gdzie podejmiemy studia arabistyczne, a Wyższą Szkołą Europejską. Czujemy, że od dwóch miesięcy koordynujemy projekt który jest na dobrą sprawę wielkim eksperymentem. Dlatego każdy sukces liczy się dla nas podwójnie. Dodać należy, że z tego samego względu, bez pomocy naszych polskich i palestyńskich przyjaciół oraz współpracowników, nie poradzilibyśmy sobie z natłokiem pracy. Szczególne podziękowania należą się Doktorowi Krzysztofowi Gurbie, który zawsze służył swoją pomocą. Nigdy nie oszczędzał swojego czasu. Mogliśmy liczyć na Niego w każdej chwili. Dziękujemy równie gorąco Panu Daoudowi Almitwally, prezesowi PFSz. Jest On człowiekiem niesamowicie odpowiedzialnym i uczciwym. Bez jego pomocy pobyt Palestyńczyków w Zakopanem z pewnością nie byłby tak wspaniały. Podziękowania należą się również wszystkim pracownikom MSZ RP, którzy wypełniali swoje zadania sumiennie, zawsze służąc swoimi trafnymi uwagami i radami. Przede wszystkim chodzi tu o Pana Konsula Honorowego RP w Jerozolimie, Pana Zeeva Barana, Ambasadora RP w Ramallah, Pana Piotra Puchtę oraz Pana Piotra Drobniaka z Ambasady RP w Tel-Awiwie. Nasze podziękowania składamy Panu Michałowi Morysowi i Zbigniewowi Ryczkowi oraz całej drużynie KS AZS-AWF Kraków za doskonałe przygotowanie programu kursu. Dziękujemy również wszystkim pracownikom Wyższej Szkoły Europejskiej za wszelką pomoc. Sylwia KowalikAleksander Kostka Koordynatorzy projektu „Szermierze dla Palestyny”
